Istorijat

Uz odobrenje Njegovog Visočanstva Kralja Gospodara, 04. decembra 1913. godine u privatnoj zgradi u današnjoj ulici Vuka Mićunovića, počinje sa radom prva nikšićka gimnazija. Oglas o prijemnom ispitu za upis u prvi razred objavljen je u Glasu Crnogoraca, a od 154 prijavljenih u školu je upisano 94 đaka. Na dan početka rada škole upućen je telegram kralju Nikoli i ministru Mijuškoviću u znak zahvalnosti za otvaranje škole i uz obećanje da će učenici u bijelom Onogoštu biti na koristi miloj Domovini i pokazati da Crnogorac, junak na bojnom polju, postaje junakom na polju prosvjete. Za direktora škole biva imenovan Mihailo Bukvić, professor slavistike.

Školske 1914/15. godine u prvi, drugi i treći razred u školu je upisano 264 učenika, a uz profesora Bukvića nastavu je izvodilo još devet profesora.

Redovan rad škole ubrzo biva ometen ratnim prilikama u kojima se našla i Crna Gora; iz đačke klupe nikšićke gimnazije u I Svjetski rat pošlo je 56 učenika.

Od 1919. rad škole organizovan je u prizemlju dvorca kralja Nikole. Politički nemiri i Božićni ustanak uticali su na rad škole; nastava je bila neredovna i te školeske godine trajala je svega četiri mjeseca.

Školske 1920/21. godine na zahtijev Opštine Nikšić, Ministarstvo prosvjete donosi odluku o formiranju Više realne gimnazije u Nikšiću. Te godine profesor škole postaje i Stojan Cerović, istaknuti političar i književni kritičar, čije ime gimnazija i danas nosi. U školi se tada formijaju razna đačka udruženja i počinje sa radom prva školska biblioteka. Na kraju ove školske godine prvi put je obavljen matruski ispit koji je položilo 18 učenika.

Na rad nikšićke gimnazije između dva svjetska rata odražavalo se teško ekonomsko, političko i socijalno stanje. U nikšićkom kraju često su izbijali protesti, a u njima su važnu ulogu igrali profesori i učenici gimnazije. Ipak, u ovim teškim vremenima u gimnaziji je maturiralo 675 učenika. Najveći broj njih, daljim školovanjem i radom postali su istaknute ličnosti kulturnog i privrednog života tadašnje Jugoslavije.

Učenici i profesori gimnazije su se teško mirili sa kapitulacijom Jugoslavije i sa početkom Trinaestojulskog ustanka mnogi su stupili su u redove NOB-a; a njih 386 je izgubilo živote. Tridesettri učenika proglašeni su za narodne heroje, među njima Veljko Vlahović, Veljko Milatović, Veljko Zeković, Ljubo Čupić, Vojo Kovačević, Vojin Nikolić i drugi.

Nikšić je oslobođen 18. septembra 1944. Godine, a zgrada gimnazije je oslobođenje dočekala znatno porušena. Brzo se gimnazija obnovila, formiran je nastavnički kolektiv i škola brzo dostiže visok renome koji je imala prije rata.
1949/50. godine gimnazija je podijeljena na Nižu ( koja je naredne godine prerasla u Prvu osmogodišnju školu ) I Višu gimnaziju u kojoj je tada učio 1101 učenik.

18. februara 1957. godine gimnazija je počela sa radom u novoj zgradi u današnjoj ulici Narodnih heroja( današnja OŠ “Olga Golović”).

Od školske 1961/62. nastupaju brojne promjene u gimnazijskom školovanju u Jugoslaviji,a tada naziv škole iz Viša realna gimnazija “Stojan Cerović” biva promjenjen u Gimnazija “Stojan Cerović”.

Gimnazija i njeni đaci bivaju nosioci mnogih priznanjia. 1964. godine škola dobija septembarsku nagradu Nikšića, a školske 1966/67. godine istu nagradu dobija direktor škole i odjeljenje IV-8. 1971. godine gimnazija dobija državnu nagradu Oktoih koja je tada prvi put dodijeljena u Crnoj Gori. Već naredne godine državnu nagradu Oktoih dobija direktor škole Branko Radijičić. Godine 1973. gimnazija “Stojan Cerović” odlikovana je Ordenom zasluga za narod i zlatnom zvijezdom.

Tokom 1976. godine počele su pripreme za reformu srednjoškolskog obrazovanja, smatralo se da će se ukidanjem gimnazija podići kvalitet obrazovanja u drugih škola. 1967. godine gimnazija “Stojan Cerović” je ukinuta i priključena Centru srednjeg obrazovanja u Nikšiću. Ovakva organizacija rada se pokazala neefikasnom i gimnazija je 1991. godine ponovo počela sa radom.

Od 1996. godine škola radi u novoj zgradu u ulici Partizanski put b.b. Te 1996. godine septembarsku nagradu Nikšića dobija direktor škole Novo Stanišić, a 1999. godne republička nagrada Oktoih odlazi u ruke istaknutog profesora i književnika Slobodana Boškovića.

Veliki broj profesora i učenika nikšićke gimnazije su svojim radom doprinijeli ukupnom razvoju Crne Gore. Trideset učenika i profesora ove škole su akademici, među njima Obren Blagojević, Branko Pavićević, Branko Radojičić, Dragan Vukotić i drugi. Škola je iznjedrila preko stopedeset doktora nauka, veliki broj istaknutih književnika, među njima Mirko Kovač, Vojislav Nikčević, Branko Banjević, Mirko Banjević, Vladimir Mijušković, Slobodan Vujačić i drugi. Gimnazijalci bili su i umjetnici-likovni stavraoci: Petar Lubarda , Vojo Stanić, Rajko Todorović, Miloš Šobajić, Ilija Šobajić, Vuko Radivović; režiseri i glumci: Veljko Bulajić, Nikola Vavić, Branislav Mićunović, Blagota Eraković, Petar Banićević, Veljko Mandić, Neda Spasević i drugi. Istaknuti sportisti: Žarko Varajić, Miodrag-Skale Gvozdenović, Rajko Žižić, Bojan Dubljević pohađali su nikšićku gimnaziju.

istorijat

Od školske 2006/07. gimnazija ulazi u reformu s primjenom novog koncepta obrazovanja. Umjesto dotadašnjih smjerova-društveno-jezičkiog i prirodno-matematičkiog škola poprima status Opšte gimnazije. Svi razredi obuhvaćeni su reformom. Novim planom gimnazije predviđeno je 18 obaveznih predmete i obavezni izborni predmeti s fondom časova u progresivnom rastu od prvog do četvrtog razreda. Na kraju nastavne godine učenici polažu maturski ispit koji se od školske 2010/2011. godine prvi put polagao eksterno.

Danas 2015/2016. godine škola ima 38 odjeljenja sa ukupno 1099 učenika. Sastav odjeljenja čini do 33 učenika. Obavezni izborni predmeti su organizovani po obrazovnim grupama koje broje od 20 do 30 učenika. Nastavu izvodi 76 profesora. Škola posjeduje tehnički dobro opremljene kabinete, 2 informatičke učionice, svečanu salu, biblioteku, čitaonicu i fiskulturnu salu. U školi aktivno funkcioniše više učeničkih klubova koji u najboljem smislu predstavljaju vijednosti za koje se škola zalaže.